Au! Ik ben pedagogisch medewerker

Au! Ik ben pedagogisch medewerker. Op de facebookpagina van juf Inger kwam ik de versie ‘Au! Ik ben leerkracht tegen. Toen ik deze zat te lezen, dacht ik meteen, hier kan ik een eigen versie van maken. Want ik heb een hoop pijnlijke en lompe momenten gehad als pedagogisch medewerker. Wat heb jij allemaal als lichamelijke pijn(tjes) meegemaakt als pedagogisch medewerker?

Door mijn rug gegaan

Dit deed echt zó een zeer! Het was de eerste keer en (gelukkig) tot nu toe de laatste keer dat ik door mijn rug ben gegaan. Ik had een kind op mijn arm en wilde haar op de grond zetten, maar net op dat moment ging de telefoon. Dus toen ik half voorover gebogen zat om het kind neer te zetten, trok ik haar weer omhoog. Meteen ging ik door mijn rug. Zonder dat je het gevoel kent, weet je, dit is niet goed. Heel mijn lichaam deed zeer en kreeg tot aan het uiteinde van mijn tenen en vingers een soort dof (als een slaapvoet/hand) gevoel. Daarna kreeg ik het heel warm en kwam het zweet overal uit. Echt een nare en bizarre ervaring. Dit is heel gelukkig bij 1 x gebleven en sindsdien veel alerter op houding/tillen.

Blauwe voet

Het was een warme zomerse dag, maar had, achteraf gelukkig, nog mijn all stars aan. De banken aan de tafel stonden op de rem en met mijn voet wilde ik die eraf halen. Mijn voet deed ik onder de rem en wilde hem zo omhoog duwen. Daarbij schoot mijn voet mis en stootte ik hem kei hard tegen de rem/poot aan. Dit deed even pijn, maar trok op zich snel weg. Toen ik in mijn pauze (1,5 uur later) mijn schoen uit deed, zwol mijn voet meteen op en hij was helemaal blauw. Oeps… dat had ik niet verwacht. Gelukkig had ik nog slippers mee.

Vallen

Na het verschonen van een meisje stapte ik de verschoonruimte uit. Bij het lopen, moest ik lang een stoel. Dit ging altijd goed, tot die een keer. Ik stapte verkeerd en liep tegen de poot van de stoel aan. Hierbij verloor ik meteen mijn gewicht en voel zo naar voren. Als reactie trok ik het kind de lucht in en liet mezelf zo plat op de grond vallen. Au! Mijn knieën en ellebogen zijn een flinke tijd blauw geweest daarna. En het kind? Die had gelukkig helemaal niks en keek erg verbaasd.

Lees ook: 10 x wat het werken als pedagogisch medewerker zo mooi en leuk maakt

Hoofd stoten

In de begin jaren van mijn vorige werk in Nieuwegein hadden we nog de oudere bedjes staan. Als je deze bedjes dichtdeed rolde hij al flink mee en moest je onderaan uit een knik halen en dan dichtdoen. Meestal ging dit goed, maar soms ook niet. Doordat ik niet goed zat op te letten heb ik een paar keer met het dichtdoen van het bed die houten balk van de spijlen op mijn hoofd gehad. Dit deed altijd even pijn, maar was vaak zo weer over.

Hand tussen keukenkastjes, deuren etc.

Dit gebeurde op mijn vorige werk echt geregeld, ook bij collega’s. De vaatwasser zat tussen de koelkast en het kastje waar de vuilnisbak/veger en blik stonden in. Geregeld deed een collega of ik de vaatwasser dicht terwijl de ander of net bij de koelkast bezig was of net het kastje van de vuilnisbak. Best pijnlijk als je vingers en dan tussen zitten.

Blauwe plekken

Het is niet te tellen hoe vaak ik mij heb gestoten tegen de tafel, deur, deurpost, bedje, box, kinderwagen etc. Dit gebeurt echt niet alleen op mijn werk, maar ook thuis. Ik neem geregeld de bocht te kort en ja hoor, weer een blauwe plek rijker!

Kapotte kleren/schoenen

Doordat ik achter verschillende meubels enz. ben blijven hangen ging er geregeld een kledingstuk kapot. Ook heb ik het voor elkaar gekregen om in 1 week 2 paar slippers te slopen. Net achter iets blijven hangen en ik trok zo de bandjes eraf. Toch altijd zonde als dit gebeurt!

Blogs van juf Inger

De blogs van juf Inger over haar pijnlijke onderwijsmomenten kun je hier deel 1 vinden en hier deel 2 vinden om te lezen.

1 antwoord

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *